بودن یک نفر و نبودن همان یک نفر....

بودنش این تصور را در من بوجود آورد که "نبودنش" تحمل کردنی نیست....

نبودنش این خیال را چایگرین کرد که:"بودنش" بودن خاصی نبود...

"بودنی" بود رنگ همه ی بودن ها....

امروز خوشحالم که به این باور رسیدم...به باور "بودن من" بدون "بودن او"

شاید "بودن من"هم برای او مثل همه ی "بودن"ها بود که به سادگی از "بودنم"گذشت...

اما زندگی آرام امروزم را مدیون گذشتن او از "بودن من" هستم....

ب.ن:من هستم اگرچه او نیست...

/ 3 نظر / 36 بازدید
shahab

salam boodane man bedune oo? hummmm..sakhte are vali vase u khoshhalam kheyliha be in noghte ham nemiresan

MJ

سلااااااااااااااااااااااااااااااااااااام! اوه اوه! چقدر بود بود نبود نبود داره این پستت!! کلا لبام غنچه شده بود وقتی داشتم میخوندمش! [نیشخند] ای بابا! تا باشه از این نبودنا! بودنایی که نبودنشون بهتر از بودنشون همون بهتر که نباشن!